बाजेको पात्रो - हाम्रो राशिफलEN
शिव र सती

वीरभद्र र महाकालीको उत्पत्ति

शिवको जटाबाट दुई महाशक्ति र दक्षको सेनामाथि आक्रमण

सतीले आगोमा हाम फालेपछि यज्ञस्थलमा अचानक आँधी चल्यो, धूलो उड्यो र बादलविना नै गर्जन भयो। धेरै पाहुना उडे, घाइते भए। आँधी थामिएपछि दक्षले छोरी-ज्वाइँलाई ढाडस दिए, तर आफैँ डराएर गुरु बृहस्पतिकहाँ सल्लाह माग्न गए। उता नारद हावाभन्दा छिटो कैलास पुगे र महादेवलाई सबै सुनाए — दक्षले तपाईंलाई बहुला भने, तेत्तीस कोटि ज्वाइँ र ब्रह्मा-विष्णु भए पुग्छ भने। सतीले सहन नसकेर “शिव, शिव” भन्दै आगोमा हाम फालिन्।

यो सुनेर महादेव क्रोधले जले र दक्षको नाश हुने प्रतिज्ञा गरे। उनले आफ्नो जटाको एउटा लट उखेलेर भुइँमा पछारे। त्यसबाट भयानक रूपकी महाकाली चौसट्ठी योगिनी, भूत, प्रेत र प्रमथगणसहित प्रकट भइन्। दोस्रो लटबाट वीरभद्र प्रकट भए — हजार सूर्यझैँ तेजिला, भस्म लगाएका, मुण्डमाला लगाएका, दाहिने हातमा त्रिशूल र देब्रेमा डमरु लिएका। शिवले वीरभद्र, महाकाली, नन्दी, भृङ्गी र सबै गणलाई दक्षको यज्ञ र त्यसका रक्षकहरूलाई नष्ट गर्न आदेश दिए।

शिवको जटाबाट दुई महाशक्ति र दक्षको सेनामाथि आक्रमण

यज्ञस्थलमा अपशकुन देखिन थाले — काग र गिद्ध घुम्न थाले, स्याल कराए, रगतको वर्षा भयो। वीरभद्रको सेना आइपुग्दा देवताहरूले इन्द्रास्त्र, आग्नेयास्त्र, ब्रह्मास्त्र र नागपाश जस्ता अस्त्र चलाए, तर ती महाकालीको शरीर छुनेबित्तिकै जलेर खरानी भए। वीरभद्रले ज्वरो फैलाएर दक्षको सेनालाई बेहोस बनाए; विष्णुले आफ्नै शरीरबाट शीत ज्वरो निकालेर उनीहरूलाई फेरि उठाए। भयानक युद्ध भयो र असङ्ख्य योद्धा मारिए।

संस्कृत श्लोक
दम्भो दर्पोऽभिमानश्च क्रोधः पारुष्यमेव च।
अज्ञानं चाभिजातस्य पार्थ सम्पदमासुरीम्॥
— भगवद्गीता १६.४

हे पार्थ! पाखण्ड, घमण्ड, अभिमान, क्रोध, कठोर बोली र अज्ञान — यी आसुरी स्वभाव लिएर जन्मेकाका लक्षण हुन्।

विष्णुले पाञ्चजन्य शङ्ख फुके र कौमोदकी गदाले वीरभद्रको छातीमा प्रहार गरे; वीरभद्र बेहोस भए। केही बेरमा वीरभद्र र महाकाली फेरि उठे। वीरभद्रले त्रिशूल हाने र विष्णु ढले। होस आएपछि विष्णुले सुदर्शन चक्र छाडे। चक्र आउँदा शिवगणहरू भागे, तर वीरभद्र अडिग रहे र चक्र उनको मुखसम्म पुग्यो। अन्त्यमा विष्णुले चक्र फिर्ता लिए र वैकुण्ठ फर्के। अब दक्षलाई बचाउने कोही रहेन।

Read in English