बाजेको पात्रो - हाम्रो राशिफलEN
दिन ९

नवौँ रात: भीष्मले आफ्नो मृत्युको उपाय बताए

पाण्डवहरू पितामहको शिविरमा पुगे; भीष्मले शिखण्डीको कुरा बताए

कृष्णले भने, “यदि अर्जुन सक्दैनन् भने म आफैँ भीष्मलाई मार्छु।” तर युधिष्ठिरले मानेनन् — “तपाईंलाई आफ्नो वचन तोड्न लगाएर पाएको विजय हामीलाई चाहिँदैन। पितामहले युद्धअघि नै भन्नुभएको थियो, म तिमीहरूको हितको सल्लाह दिनेछु। उहाँकै अगाडि जाऔँ।” यही विनम्र निर्णयले पाण्डवहरू भीष्मको शिविरमा पुगे।

नवौँ दिनको राति कृष्णको सल्लाहमा पाँचै पाण्डव निःशस्त्र भएर भीष्मको शिविरमा पुगे। युधिष्ठिरले हात जोडेर भने — “पितामह, तपाईं रहुन्जेल हामी यो युद्ध जित्न सक्दैनौँ। तपाईंलाई कसरी जित्न सकिन्छ, कृपया आफैँ बताइदिनुहोस्।” यो सोध्न कति कठिन थियो, सबैको आँखामा देखिन्थ्यो।

पाण्डवहरू पितामहको शिविरमा पुगे; भीष्मले शिखण्डीको कुरा बताए

भीष्मले नातिहरूलाई देखेर खुसी भई स्वागत गरे र सोधे, “यति राति किन आयौ? भन, म तिमीहरूका लागि के गर्न सक्छु।” पाण्डवहरू केही बेर बोल्नै सकेनन्। अर्जुनको आँखा भिजेका थिए — उनले भने, “पितामह, बालापनमा म धुलोले भरिएर तपाईंको काखमा बस्दा तपाईंलाई ‘बुबा’ भन्थेँ, र तपाईं भन्नुहुन्थ्यो, ‘म तिम्रो बुबाको बुबा हुँ।’ आज म तपाईंलाई कसरी मारूँ?” भीष्मले उनलाई स्नेहले हेर्दै आफ्नो मृत्युको उपाय बताए।

भीष्मले मुस्कुराएर भने — “म नारी, नारीका रूपमा जन्मिएको, हतियार त्यागेको वा शरणमा आएकोमाथि हतियार उठाउँदिनँ। द्रुपदका छोरा शिखण्डी पूर्वजन्ममा काशीकी राजकुमारी अम्बा थिइन्, जसले मेरो मृत्युको कारण बन्ने प्रण गरेकी थिइन्। भोलि शिखण्डीलाई अगाडि राखेर अर्जुनले मलाई प्रहार गरोस्। म प्रतिकार गर्ने छैन।” पितामहले आफ्नो मृत्युको उपाय आफैँ दिए।

संस्कृत श्लोक
यं हि न व्यथयन्त्येते पुरुषं पुरुषर्षभ।
समदुःखसुखं धीरं सोऽमृतत्वाय कल्पते॥
— भगवद्गीता २.१५

हे पुरुषश्रेष्ठ! सुख र दुःखमा समान रहने जुन धीर मानिसलाई यी कुराले विचलित गर्दैनन्, उही अमरत्वको योग्य हुन्छ।

Read in English